सभ्यताको विरुद्धमा आयोसृष्टिका बिरुद्धमा आयोसिर्जनाका बिरुद्धमा आयोमान्छेका बिरुद्धमा आयोध्वंस र उजाड लिएर आयोविरह र शोक सुसेल्दै आयोमान्छेका मनमा अत्यास छाउने गरी आयोभाइरस मान्छेको हुर्मत लीनेगरी आयोज्यान लीनेगरी आयोमहामारी बनेर आयो ।सङ्कटबाट जोगाउँदा जोगाउँदैखुस्किएका छन् अनगिन्ती जिजीविषाहरूकुमारी मनमा वैधव्य पोखिएको छओहो ! कति धेरै फुलहरू झरी सकेकोपिला र बेर्नाहरू कति ? सुकिसकेअत्यासको तहुरी पनि र बाडी…
उनीहरू‚नियतमा खोटै खोटर अरूलाई प्रहार गर्न अनगिन्ती चोटै चोटको भण्डार बोकेरकेही गर्नतयारीमा देखिन्छन्सकृय छन्र अहिले त भत्काउदैछन्घर‚ रहर‚ जीवन र मनभत्काइ रहेछन्धुलो‚ माटो र वनर उनीहरूलाई मज्जा भइरहेछहँसिला भकाएछन्कुरूप भएपनिउनीहरू आफैलाई आफू सुन्दर सुन्दर लागेको छ /घर भत्काउनेहरुफगत घर भत्काउँदैनन्मन भत्काउछन्आस्था भत्काउछन्विश्वास भत्काउछन्मान्छेको ओत भत्काउछन्सियाँल भत्काउछन्निन्द्रा भत्काउछन्मान्छेको भोक भत्काउछन्र शोक फलाउँछन्हो‚ उनीहरूघर सँगै मान्छे भत्काइ…
चेतना शून्य, अन्धकार र अनकन्टार रहेछ त्यति बेला फुएतप्पा । कुरा सुन्दा, शायद निमोनियाँ र डाइरिया भएको थियो, मेरी आमालाई । म ९ महिना र केही दिनको रहेछु । मेरी आमा बित्नु भए छ । दबाइको कुनै चक्की र झोल भेट्नु भएन छ । हुन्थ्यो, त्यस्तै नै । पाँचथरको आरुबोटेबाट बचपनमै विवाह गरेर मेरो बाले…
आमा चेतना शून्य, अन्धकार र अनकन्टार रहेछ त्यति बेला फुएतप्पा । कुरा सुन्दा, शायद निमोनियाँ र डाइरिया भएको थियो, मेरी आमालाई । म ९ महिना र केही दिनको रहेछु । मेरी आमा बित्नु भए छ । दबाइको कुनै चक्की र झोल भेट्नु भएन छ । हुन्थ्यो, त्यस्तै नै । पाँचथरको आरुबोटेबाट बचपनमै विवाह गरेर मेरो…
—– नरेश कुमार बर्मा रहनु भएन । हामीसँग फगत वहाँको स्मृतिमात्र रहेको छ । वहाँले गर्नु भएका असल कामका स्मरणहरू हामी सँग रहेका छन् । त्यसो त अहिले असल काम र योजनाहरू झोक्राएर, छेउ लागेर‚ कुनामा बस्ने समय आएको छ । थाहा छैन, वहाँका असल काम र योजनाहरू कसरी संरक्षित हुने हुन् ॽ आगामी पुस्ताले…
गणेश बहादुर प्रसाईको निधनको समाचारले मलाइ विदेशको भूमिमा स्तब्ध बनायो । म अमेरिकाको क्यालिफोर्नियामा थिएँ । मेरा मित्र गोपाल कुमार बस्नेतले वहाँको फेसबूकमा यो दुःखद समाचार स्टाटसमा लेख्नुभएको थियो । त्यस बखत मेरो मानस पटमा धेरै कुरा आए । गणेश बहादुर प्रसाईको नाम सुनेको, चिनेको देखीको समय र अन्तिम पटक भेट भए सम्मका समयका अनेक…
डा हृषिकेश उपाध्यायले मेरो हातमा च्याप्प समाउनुभयो । कसैगरी भन्नुभयो–”जीवन यस्तै हो, आफु पनि कहिले सम्मलाइ हो ?” मँ सँग कुनै प्रश्न गर्नसक्ने क्षमता थिएन । हामी माइमा अलिक अगाडी पुगेर पर्खेका थियौ । उहाँकी पत्नीको अघिल्लो सोँझ भद्रपुरमा देहान्त भएको थियो । हामी शब पुर्याउनु अगाडी नै त्यहाँ पुगेकाथियौ । यसपछि उहाँको छेउमा पर्ने हिम्मत…
प्रेमप्रसाद भट्टराईजीले एउटा पाण्डुलिपि हेरेर केही लेखिँदिन भन्नुभयो । पाण्डुलिपि पढ्न पाउने अवसर ठानेर मैले सहजै स्विकार गरेँ । गोपाल काफ्लेजीले ल्याइ दिनुभएको पाण्डुलिपि लकडाउन भए पश्चात् नयाँ किताब पढ्न नपाएको समयमा रमाइलो मानेर पढेँ । यति सम्म ठीक थियो । अब यस बारे केही लेख्नु पर्दा भने मलाइ फलामको चिउरा चपाउनु जस्तै भएको छ…
आजकल आत्मकथा लेख्ने र प्रकाशन गर्ने हरुको लर्को लागेको छ । पद, प्रतिष्ठा र व्यवसायमा रहेर निवृत्त भएका मानिसहरूमा यस्तो रुची बढेको छ । पुस्तक पसलहरूमा आत्मकथाका पुस्तकहरू टन्न पाइन्छन् । सेवा निवृत्तहरू जो सँग सम्पन्नता पनि छ र फुर्सद छ, उनीहरू आत्मकथामा बग्न रुचाउँछन् । अझ छद्म लेखन ( घोष्ट राइटिङ् ) को प्रयोग…
आँखीझ्यालवाटः चूमरेको कुनो लीला उदासीः व्यक्ति एक: व्यक्तित्व अनेक हेम अधिकारी(पूर्व प्रलेस अध्यक्ष) जीवन यात्रामा सबैका आ–आफ्ना पदचिन्हहरु बन्दै जाँदा रहेछन् । ती चिन्हहरु कतिका सार्वजनिक हुन्छन् र तिनले अभौतिक रुपमा पनि उसलाई बँचाइरहन्छन् । कतिका चांहि ती निजी मात्र हुन्छन् अनि भौतिकसंगै विलाएर जान्छन् हराएर जान्छन् । पहिलो वर्गका व्यक्तिहरु समाजका लागि पनि बाँचेका…
